Swap ryzyka kredytowego

Swap ryzyka kredytowego
16 marca 2021
Category: Konto Bankowe

Co to jest swap ryzyka kredytowego (CDS)?

Swap ryzyka kredytowego (CDS) to rodzaj kredytowego instrumentu pochodnego, który zapewnia kupującemu ochronę przed niewypłacalnością. Poradniki do samodzielnej nauki CFI to świetny sposób na poprawę wiedzy technicznej z zakresu finansów, rachunkowości, modelowania finansowego, wyceny, handlu, ekonomii i jeszcze. i inne zagrożenia. Kupujący CDS dokonuje okresowych płatności na rzecz sprzedającego aż do terminu zapadalności kredytu. W umowie sprzedawca zobowiązuje się, że w przypadku niewywiązania się przez emitenta z zobowiązań, sprzedający zapłaci kupującemu wszystkie składki i odsetki, które zostałyby zapłacone do dnia wymagalności.

Poprzez swap kredytowy kupujący może podjąć środki kontroli ryzyka, przenosząc ryzyko na firmę ubezpieczeniową w zamian za okresowe płatności. Podobnie jak polisa ubezpieczeniowa, CDS umożliwia kupującym wykupienie ochrony przed mało prawdopodobnym zdarzeniem, które może mieć wpływ na inwestycję.

Swapy ryzyka kredytowego powstały w 1994 roku, kiedy zostały wynalezione przez Blythe Masters z JP Morgan. Stały się popularne na początku XXI wieku, a do 2007 r. Wartość pozostających do spłaty swapów ryzyka kredytowego wynosiła 62,2 bln USD. Podczas kryzysu finansowego w 2008 r. Wartość CDS mocno ucierpiała i spadła do 26,3 bln USD do 2010 r. I 25,5 bln USD w 2012 r. Nie istniały ramy prawne regulujące swapy, a brak przejrzystości na rynku stał się przedmiotem obaw regulatory.

Zastosowania swapu ryzyka kredytowego (CDS)

Inwestorzy mogą kupować swapy ryzyka kredytowego z następujących powodów:

Spekulacja

Inwestor może kupić swap ryzyka kredytowego podmiotu, wierząc, że jest on zbyt niski lub zbyt wysoki i podjąć próbę osiągnięcia z niego zysków poprzez zawarcie transakcji. Inwestor może również wykupić ochronę swapu ryzyka kredytowego, aby spekulować, że firma prawdopodobnie nie wywiąże się z płatności, ponieważ wzrost spreadu CDS odzwierciedla spadek zdolności kredytowej. Opis stanowiska analityka kredytowego Opis stanowiska analityka kredytowego przedstawia kluczowe umiejętności, doświadczenie i wykształcenie pozycja. Analityk kredytowy musi ocenić sytuację i odwrotnie.

Kupujący CDS może również sprzedać swoją ochronę, jeśli uważa, że ​​zdolność kredytowa sprzedawcy może się poprawić. Sprzedający jest postrzegany jako długi na CDS i kredyt, podczas gdy inwestor, który kupił ochronę, jest postrzegany jako mający krótką pozycję na CDS i kredyt. Większość inwestorów argumentuje, że CDS pomaga w określeniu zdolności kredytowej podmiotu.

Arbitraż

Arbitraż to praktyka polegająca na kupowaniu papieru wartościowego na jednym rynku i jednoczesnej sprzedaży go na innym rynku po stosunkowo wyższej cenie, a zatem korzystanie z przejściowej różnicy cen akcji. Opiera się on na fakcie, że cena akcji firmy i spread swapów ryzyka kredytowego powinny wykazywać ujemną korelację. Jeśli perspektywy spółki się poprawią, to kurs akcji powinien wzrosnąć, a spread CDS powinien się zacieśnić.

Jeśli jednak perspektywy spółki nie ulegną poprawie, spread CDS powinien się poszerzyć, a cena akcji powinna spaść. Na przykład, gdy spółka doświadczy niekorzystnego zdarzenia i spadnie jej cena akcji, inwestor spodziewałby się wzrostu spreadu CDS w stosunku do spadku ceny akcji. Arbitraż może mieć miejsce, gdy inwestor wykorzysta powolność rynku w celu osiągnięcia zysku.

Zabezpieczanie

Hedging to inwestycja mająca na celu zmniejszenie ryzyka niekorzystnych ruchów cen. Banki mogą zabezpieczyć się przed ryzykiem niewywiązania się ze zobowiązań przez pożyczkobiorcę, zawierając umowę CDS jako nabywca ochrony. Jeżeli pożyczkobiorca nie wywiąże się ze spłaty, wpływy z umowy równoważą się z długiem, którego dotyczy spłata. W przypadku braku CDS, bank może sprzedać kredyt innemu bankowi lub instytucji finansowej.

Jednak praktyka ta może zaszkodzić relacjom między bankiem a pożyczkobiorcą, ponieważ pokazuje, że bank nie ma zaufania do pożyczkobiorcy. Zakup swapa na zwłokę w spłacie kredytu pozwala bankowi zarządzać ryzykiem niewykonania zobowiązania, jednocześnie utrzymując kredyt w swoim portfelu.

Bank może również wykorzystywać hedging jako sposób zarządzania ryzykiem koncentracji. Ryzyko koncentracji występuje wtedy, gdy pojedynczy kredytobiorca stanowi znaczny odsetek kredytobiorców banku. Jeśli ten jeden pożyczkobiorca nie wywiąże się ze zobowiązań, będzie to ogromna strata dla banku.

Bank może zarządzać ryzykiem, kupując CDS. Zawarcie umowy CDS umożliwia bankowi osiągnięcie celów w zakresie dywersyfikacji bez szkody dla jego relacji z kredytobiorcą, ponieważ ten ostatni nie jest stroną umowy CDS. Chociaż zabezpieczenie CDS jest najbardziej rozpowszechnione wśród banków, inne instytucje, takie jak fundusze emerytalne, firmy ubezpieczeniowe i posiadacze obligacji korporacyjnych, mogą kupować CDS w podobnych celach.

Ryzyko swapu ryzyka kredytowego

Jednym z ryzyk związanych ze swapem ryzyka kredytowego jest to, że kupujący może nie wywiązać się z umowy, a tym samym odmówić sprzedającemu oczekiwanych przychodów. Sprzedawca przekazuje CDS innemu podmiotowi jako formę ochrony przed ryzykiem, ale może to prowadzić do niewykonania zobowiązania. W przypadku, gdy finanso pierwotny nabywca odstępuje od umowy, sprzedawca może zostać zmuszony do sprzedaży nowego CDS osobie trzeciej w celu odzyskania początkowej inwestycji. Jednak nowe CDS mogą być sprzedawane po niższej cenie niż oryginalne CDS, co prowadzi do strat.

Sprzedawca swapu ryzyka kredytowego również jest narażony na ryzyko przeskoku. Sprzedający może pobierać miesięczne składki Premia za ryzyko kapitałowe Premia za ryzyko kapitałowe to różnica między stopą zwrotu z kapitału własnego / poszczególnych akcji a stopą zwrotu wolną od ryzyka. Jest to rekompensata dla inwestora za podjęcie wyższego poziomu ryzyka i inwestowanie w akcje, a nie w papiery wartościowe wolne od ryzyka. od nowego kupującego z nadzieją, że pierwotny kupujący zapłaci zgodnie z ustaleniami. Jednak niewywiązanie się ze zobowiązań przez kupującego nakłada na sprzedającego natychmiastowy obowiązek zapłaty milionów lub miliardów należnych kupującym z tytułu ochrony.

Kryzys finansowy 2008 r

Przed kryzysem finansowym w 2008 r. W swapy ryzyka kredytowego zainwestowano więcej pieniędzy niż w inne pule. Wartość swapów ryzyka kredytowego wyniosła 45 bilionów dolarów w porównaniu z 22 bilionami dolarów zainwestowanymi na giełdzie, 7,1 bilionów dolarów w hipoteki i 4,4 bilionów dolarów w amerykańskie obligacje skarbowe. W połowie 2010 r. Wartość niespłaconych CDS wyniosła 26,3 bln USD.

Wiele banków inwestycyjnych Lista najlepszych banków inwestycyjnych Lista 100 największych banków inwestycyjnych na świecie posortowana alfabetycznie. Najważniejsze banki inwestycyjne na liście to Goldman Sachs, Morgan Stanley, BAML, JP Morgan, Blackstone, Rothschild, Scotiabank, RBC, UBS, Wells Fargo, Deutsche Bank, Citi, Macquarie, HSBC, ICBC, Credit Suisse, Bank of America Merril Lynch byli zaangażowani, ale największą ofiarą był bank inwestycyjny Lehman Brothers, który był winien 600 miliardów dolarów długu, z czego 400 miliardów zostało pokryte przez CDS. Ubezpieczycielowi banku, American Insurance Group, brakowało wystarczających funduszy, aby spłacić dług, a Rezerwa Federalna Stanów Zjednoczonych musiała interweniować, aby go wyrównać.

Firmy, które handlowały swapami, ucierpiały podczas kryzysu finansowego. Ponieważ rynek był nieuregulowany, banki wykorzystywały swapy do ubezpieczenia złożonych produktów finansowych. Inwestorzy nie byli już zainteresowani kupowaniem swapów, a banki zaczęły posiadać większy kapitał i wykazywać niechęć do ryzyka w udzielaniu pożyczek.

Ustawa Dodd-Frank Wall Street Report Act z 2009 r. Została wprowadzona w celu uregulowania rynku swapów ryzyka kredytowego. Wycofał najbardziej ryzykowne swapy i zakazał bankom wykorzystywania depozytów klientów do inwestowania w swapy i inne instrumenty pochodne. Ustawa wymagała także powołania biura rozliczeniowego do handlu i swapów cenowych.

Powiązane odczyty

Aby odkryć inne możliwości inwestowania poza swapami ryzyka kredytowego, zapoznaj się z następującymi zasobami CFI:

  • Wykorzystywanie informacji poufnych Wykorzystywanie informacji poufnych Wykorzystywanie informacji poufnych odnosi się do praktyki kupowania lub sprzedaży papierów wartościowych spółki notowanej na giełdzie, gdy są one w posiadaniu istotnych informacji.
  • Długie i krótkie pozycje Długie i krótkie pozycje W inwestycjach długie i krótkie pozycje oznaczają kierunkowe zakłady inwestorów, że papier wartościowy wzrośnie (jeśli jest długi) lub spadnie (jeśli jest krótki). W obrocie aktywami inwestor może zajmować dwa rodzaje pozycji: długie i krótkie. Inwestor może kupić aktywa (zajmując pozycję długą) lub je sprzedać (zajmując pozycję krótką).
  • Strategie inwestowania w akcje Strategie inwestowania w akcje Strategie inwestowania w akcje odnoszą się do różnych typów inwestycji w akcje. Strategie te to mianowicie wartość, wzrost i inwestowanie w indeksy. Na strategię, którą wybiera inwestor, wpływa szereg czynników, takich jak sytuacja finansowa inwestora, cele inwestycyjne i tolerancja ryzyka.
  • Ryzyko kredytowe Ryzyko kredytowe Ryzyko kredytowe to ryzyko straty, które może wystąpić w wyniku nieprzestrzegania przez którąkolwiek ze stron warunków jakiejkolwiek umowy finansowej,

Szkolenie dla analityków finansowych

Uzyskaj światowej klasy szkolenie finansowe dzięki programowi szkoleniowemu CFI dla analityków finansowych z certyfikatem online Certyfikat FMVA® Dołącz do ponad 350 600 studentów, którzy pracują dla firm takich jak Amazon, JP Morgan i Ferrari!

Zdobądź pewność, której potrzebujesz, aby piąć się po szczeblach kariery na ścieżce kariery w finansach korporacyjnych.

Naucz się modelowania finansowego i wyceny w Excelu w łatwy sposób dzięki szkoleniom krok po kroku.

We use cookies to provide you with the best possible experience. By continuing, we will assume that you agree to our cookie policy